خوشه کسب و کار گلیم، جاجیم و ماشته لرستان

‌‌‌‌

معرفی استان لرستان

تا نیمه دوم قرن چهارم هجری قمری هیچ یک از مورخین قوم و طایفه‌ای را به نام «لر» در آثار خویش معرفی ننموده‌اند و سرزمین کنونی «لرستان» نیز به نام امروزی خود مشهور نبوده است. در گذشته هر قسمت از این سرزمین در حیطه حکومت حاکمانی بوده است که در تاریخ از ایشان ذکری به میان آمده و یا سنگ نوشته‌هایی از آنان به جا مانده است.

مستوفی در این خصوص می‌نویسد:

«در زبدهالتواریخ آمده که این اسم بر آن قوم به وجهی که گویند آنست که در «مانرود» دهی است که آن را «کرد» خوانند و در آن حدود بندی است که آن را به زبان لری «کول» خوانند و در آن بند، موضعی است که آن را «لر» خوانند، چون اصل ایشان از آن موضع برخاسته‌اند، از آن سبب ایشان را «لر» گفته‌اند.»

علاوه بر آن، به زبان لری کوه پردرخت را «لِرِ» گویند ولی به سبب ثقیل بودن، کسره تبدیل به ضمه شده و لُر گفته می‌شود. از طرفی گفته می‌شود شخصی که این طایفه از او به‌وجود آمده‌، «لُر» نام داشته است ولی آنچه از شواهد برمی‌آید دلیل اول درست‌تر می‌نماید.

غیر از این مطالب، طوایفی از ساکنان شهر قدیمی «لور» را استخری در کتاب المسالک و الممالک چنین توصیف کرده است:

«لور شهری آبادان است و هوای کوه بر آن غالبست، از جملۀ خوزستان بود، اکنون در شمار کوهستان می‌دارند»

بر اساس مطالب ذکر شده این طایفه به قسمت‌های شمالی (شمال خوزستان که امروزه استان لرستان است)، کوچ نموده و محل سکونت جدید این قوم بر اساس نام آنان «لورستان» نامیده شده که بعداً کلمه «لور» به «لر» تبدیل شده است. اکنون نیز در جنوب لرستان و ۱۰ کیلومتری شمال اندیمشک محلی است که به نام «لور» مشهور است و همان است که استخری آن را حدّ شمالی خوزستان دانسته و می‌نویسد:

«… و حدّ شمالی آن سیمره و کرخه و لور است تا با حدود جبال می‌پیوندد.»

این حدس ممکن است صحیح باشد به دلیل آن که امروز روستاهای شمال و شمال غربی شوش به نام «سگوند» مشهور است و «سگوند» شاخه‌ای از ایل سگوند لرستان است که سال‌ها پیش به اطراف شوش مهاجرت نموده و ساکن گشته‌اند و اکنون این محل به نام آنان مشهور است.